วันนี้ก็ตื่นมาแบบว่าได้นอนเต็มอิ่มหลังจากหลับๆตื่นๆมาหลายวัน
ตื่นก็นั่งเปิด notebook คู่ใจ นั่งดูรูปดูไปดูมาก็คันไม้คันมืออยาก

ทำกราฟฟิกขึ้นมาเพราะวัตถุดิบ ตอนนี้แยอะมากเลยนั่งคิดอะไร
ปล่อยให้สมองแล่นเพื่อให้เกิดไอเดีย เวลาสมองแล่นงานจะออก

มาภายในไม่กี่วินาที แบบว่าใส่ๆ ไปก็ออกมาแล้วผลงานที่คิดออก
มาและได้ทำการ Calibrate จอใหม่เพื่อให้ได้สีต้องตามสิ่งพิมพ์ออก

ตอนนี้ก็ถือว่าโอเคภาพออกมาใกล้เคียงกับที่ process ออกมา
แต่ทำออกมาได้ก็ถือว่าโอเคเลยงวดนี้ มาต่อถึงปล่อยให้สมอง

แล่นจิตนาการออกมาเนี้ยงานก็แปป ถ้าเมื่อไรสมองมึน ตัน เศร้า
อกหัก คิดงานจะไม่ออก หรือคิดออกมาจะออกแนวอารมณ์ที่เป็นอยู่

ซึ่งเอาแน่เอานอนไม่ได้กับอารมณ์ อย่างที่ว่านะทำงานจะต้องใช้
อารมณ์ในการถ่ายทอดออกมา

หลังจากห่างจากวงการกลางคืน หรือธุรกิจสีเทามานานมากหลังจากได้ประกาศว่าจะวางมือ
สุดท้ายตาเก่งจะต้องกลืนน้ำลายอีกครั้งสำหรับการถ่ายรูปสาว มันเป็นเรื่องผิดมั้ยก็ไม่ผิด

ที่วางมือจากวงการตอนนั้นตอบได้เลยว่าถึงจุดอิ่มตัวไปแล้วหลังจากทำวงการตรงนี้มา 2 ปี
มีบ้างที่เบื่อจนออกไปทำนิตยสารก็ช่วยบรรเทาอาการเบื่อไปได้จนมาวันนี้ได้กลับไปถ่าย

รู้สึกตื่นเต้นมั้ยตอบได้เลยมีแต่ไม่มากส่วนเรื่องเกร็งนี่ไม่มีเลย แต่วันนี้ที่ไปร่างกายไม่เต็มร้อย
ผลมาจากนอนซมเป็นพิษไข้ และหวัดลงคอทำให้ไอและเจ็บคออย่างมาก ตลอดระยะเวลาการ

ทำงานในวันนี้ตาเก่งรู้สึกว่าร่างกายตัวเองไม่ไหว การหายใจตลอดการทำงานหายใจแบบ
โรยรินมาก หายใจไม่ค่อยทันและหายใจถี่มากและรู้สึกแน่นหน้าอกมาก แต่ก็ฝืนทำงานจน

ทำงานเสร็จได้อากาศนี้เกิดจากผลข้างเคียงที่ได้สูบบุหรี่มาเป็นระยะเวลา10 กว่าปีได้
และปีที่แล้วตาเก่งก็เลิกบุหรี่ขาดไปเลยแบบหักดิบเลยกลายเป็นผลข้างเคียงของระบบหายใจ

จะมีเสมหะแยอะมากบางทีไอจนน้ำหุน้ำตาไหลจนตาแดง ไอจนบางทีเกือบวูบไปเลย จนจะต้อง
พยุงตัวให้เคลื่อนไหวน้อยที่สุดและหาที่นั่งพักจนกว่าอาการจะดีขึ้น เรื่องนี้เกิดขึ้นแบบว่า

ไม่เคยคาดว่าตาเก่งจะต้องมาเจอแบบนี้จากเมื่อก่อนร่างกายแข็งแรงมาก มาถึงทุกวันนี้
ตรงกันข้าม เวลาเจอสภาพอากาศที่แย่หน่อยก็เป็นภูมิแพ้ จนแม่บอกว่าไปตรวจร่างกาย

ก่อนเถอะ แต่ด้วยความดื้อของตัวเองก็ไม่ยอมไป ถ้าไม่หนักจริงตาเก่งไม่มีวันไปหาหมอ
เป็นอันขาดยังไงก็อย่าลืมดูแลสุขภาพตัวเองให้มากระวังจะเหมือนตาเก่งตอนนี้

ตอนนี้ได้คิดเรื่องราวที่ผ่านมาสักระยะนึง เรื่องที่จะเดินข้างหน้าต่อไปยังไงดี

กับการดำเนินชีวิต โดยมีเรื่องการทำงานว่าจะทำงานบริษัทต่อดีหรือจะออก

มารับงานเอง เต็มรูปแบบการคิดและตัดสินใจครั้งนี้ เป็นอีกครั้งนึงในการตัดสินใจ

 

ครั้งแรกก็คิดเรื่องเปลี่ยนงานซึ่งใช้เวลาตัดสินใจ ครึ่งปีกว่า ทุกครั้งที่จะคิดอะไร

สักอย่างจะต้องทำอะไรบางอย่างคิดไปเรื่อยๆเหมือนกับการเดินซึ่งเป็นวิธีที่ทำบ่อยมาก

ซึ่งทำให้สมองคิดอะไรได้เรื่อยกับการเดินต่อไป เหมือนเปิดรับสิ่งรอบข้างให้เข้ามาปะทะ

 

หน้าเราเอง เวลาคิดอะไรได้เหมือนโดนตีแสกหน้าเลยทีเดียว แต่บางทีก็เดินได้เรื่อยเปื่อย

มีครั้งนึงเดินจากหน้าอาร์ซีเอ ยันสี่แยกคลองตันระหว่างเดินก็คิดอะไรต่อออะไร ไปบางทีก็

เหมือนเป็นคนอารมณ์ที่เข้าใจยากมั้ย ตอบเลยว่าไม่ยาก ถ้าเข้าใจและนิสัย แต่บางทีก็ไม่

 

สามารถเดาอารมณ์ตัวเองได้ในบางครั้ง จนทุกวันนี้ก็เริ่มคิดอะไรต่ออะไรมากขึ้น
คิดว่าว่าพรุ่งนี้จะทำยังไงกับชีวิต จะจัดการชีวิตยังไงดี ตอนนี้เริ่มกลับมาคิดอีกที

เหมือนเป็นการเรียบเรียงเรื่องราวที่ผ่านมา กลับมาคิดและตัดสินใจ เพราะตัดสินใจ

 

แต่ละทีมันจะสามารถไปในทางที่ดี หรือแย่ลงก็ได้ แต่บางครั้งก็เหมือนเป็นการวัดดวง

เพราะว่า "เราไม่รู้จักคำว่าล้มเหลวมาก่อน ก็ไม่สามารถหาความสำเร็จของชีวิตได้
จึงทำให้จะต้องรู้จักคำว่าลำบากมาก่อนที่จะสุขสบาย" จะทำให้ชีวิตเรามีคุณค่ากับตัวเราเอง

 

 

 

 

ชีวิตคือการเดินทาง ดีๆ นี้เอง ทุกวันนี้ได้ไปทำงานถ่ายรูป ไม่เคยคิดว่าจะได้ออกมาท่องเที่ยวถ่ายรูปขนาดนี้  เหมือนตามหา สิ่งแปลกใหม่ให้กับชีวิต หาประสบการณ์ให้กับตัวเองมากขึ้น ซึ่งล่าสุดเดือนมีนาได้ไปหลายที่มาก โดย คนจัดทริป คือพี่ตู่ โดยมีตาเก่ง คนใจง่าย พี่ตู่ชวนไปไหน เก่งไปหมด เลยโดนแกแซว ประจำเลยว่า ตาเก่ง ใจง่าย ชวนไปไหนไปหมด แค่ขอให้มีถ่ายรูปไปหมด อิอิอิอิ ทริปเดือนมีนาคม ได้ไป ที่แรก ก็ เพชรบุรีงานว่าว ไป 2 วัน กลับมาก็ ไปชลบุรี 2 วัน รับงานที่ออฟฟิตเก่าไปใช้แรงงาน กลับมาก็ฉะเชิงเทรา 2 วัน อีกวันก็ออกเดินทางไป นครราชสีมา สุรินทร์ บุรีรัมย์ 4 วัน กลับมาอยู่ กรุงเทพฯ 1 วัน ก็ไป นครราชสีมา 3 วัน ถ้ามีต่อก็ไปต่อ พอดีพี่ตู่เขาพักก่อน 2 อาทิตย์ คงจะออกเดินทางต่อ หลังสงกรานต์  ค่อยคิดอีกทีว่าจะไปถ่ายรูปที่ไหนต่อ